Στα πλαίσια του Πολιτιστικού Προγράμματος με τίτλο: «Άγιοι, ένας κόσμος αγγελικά πλασμένος», πραγματοποιήθηκε μια σειρά εξατομικευμένων εκπαιδευτικών συναντήσεων, όπου μέσα από την μελέτη του βίου σπουδαίων Αγίων – «Πολιτών» της ερήμου, οι μαθητές διδάχθηκαν την ύψιστη αρετή της ολιγάρκειας, η οποία, δυστυχώς, δεν βρίσκει ανταπόκριση από τον κόσμο της απληστίας και του συμφέροντος της εποχής μας.
Ο Μέγας Αντώνιος, ο «καθηγητής στο πανεπιστήμιο της ερήμου» από την παιδική του ηλικία υπήρξε ολιγαρκής και αυτάρκης. Σε ηλικία 20 ετών και αφού έχασε τους γονείς του, μοίρασε τα υπάρχοντά του στους φτωχούς και αποσύρθηκε σε σπήλαιο της ερήμου, όπου έζησε ασκητικά για 25 συναπτά έτη. Έζησε μέχρι τα 105 έτη, υγιέστατος ψυχικά και σωματικά.
Μαθητής και βιογράφος του υπήρξε ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας, ο οποίος κατέγραψε τον θαυμαστό του βίο και το παρέδωσε στο κόσμο σαν κειμήλιο ανεκτίμητης πνευματικής αξίας. Η Εκκλησία, για την προσωπικότητά του και την προσφορά του στον Χριστιανισμό, τον ανακήρυξε Μέγα. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος έκπληκτος από τον βίο, τους αγώνες και το μεγαλείο του Μεγάλου Αθανασίου λέει χαρακτηριστικά: «ο ηρωικότερος των Αγίων και ο αγιότερος των ηρώων». Από τα 46 χρόνια της αρχιερατείας του, τα 16 δαπανήθηκαν στις πέντε εξορίες, που υπέστη, οι οποίες βασίστηκαν σε ανήκουστες συκοφαντίες, ως φονιά, μάγου, ανήθικου, φιλοχρήματου και συνωμότη. Ο Άγιος, όμως, έμεινε βράχος ακλόνητος, πιστός στις πεποιθήσεις του και πρόθυμος να υποστεί τα πάντα για αυτές. Ο Θεός τον προίκισε με πλούσια πνευματικά προσόντα και έφτασε σε υψηλότατα επίπεδα γνώσης και σοφίας. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η χειροτονία του, ως Πατριάρχης Αλεξανδρείας σε ηλικία, μόλις 33 ετών! Χαρακτηρίσθηκε από την Εκκλησία Μέγας, καθώς υπήρξε μέγας στον ζήλο, στην αγάπη, στην αγιότητα, στην Ορθοδοξία.
Ο Άγιος Ευθύμιος ο Μέγας, υμνείται από τον Φώτη Κόντογλου με τα εξής λόγια: «Γεμίσανε οι ερημιές από αγίους ανθρώπους, από άνθη πνευματικά. Ο Άγιος Ευθύμιος στάθηκε ένας από τους φωστήρες της ασκητικής πολιτείας. Ζούσε με τέλεια ακτημοσύνη, πλέκοντας ψάθες για τη συντήρησή του. Η αγιότητά του ακούστηκε σε όλη τη χριστιανοσύνη. Ονομάστηκε «μέγας φωστήρ και ήλιος της ερήμου».
Οι μαθητές μέσα από τις άγιες αυτές μορφές έμαθαν ότι η αληθινή χαρά εστιάζεται στη λιτότητα, στην ορθή χρήση και διαχείριση των υλικών αγαθών, στην ελεημοσύνη και στην προσφορά προς τον συνάνθρωπο, αναθεωρώντας τον τρόπο σκέψης τους και ενισχύοντας τα επίπεδα αυτάρκειας και αυτοεκτίμησης στη ζωή τους.
