«Δεύτε ίδωμεν πιστοί, πού εγεννήθη ο Χριστός»….Μέσα σε μια ταπεινή, αλλά ταυτόχρονα, βασιλική φάτνη 2024 χρόνια πριν χώρεσε ο Αχώρητος, Εκείνος που με τη γέννησή Του ζεσταίνει τις καρδιές των ανθρώπων μέχρι και σήμερα, σκορπίζοντας την ελπίδα στην ανθρωπότητα. Σύμφωνα με την παράδοση, η αρχαιότερη ομιλία για τη Γέννηση του Υιού του Θεού εκφωνήθηκε από τον Μέγα Βασίλειο το 376 μ.Χ. στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, ενώ το μέγα γεγονός της Χριστιανοσύνης ιστορούν με τις αφηγήσεις τους οι Ευαγγελιστές Λουκάς και Ματθαίος.
Η τέχνη, που ανέκαθεν υμνούσε τα κοσμογονικά γεγονότα και όντας άρρηκτα συνδεδεμένη με την παράδοση και την πίστη των ανθρώπων, δεν άργησε να αναπαραστήσει τη σκηνή της Γέννησης του Ιησού, καθιστώντας τη φωτεινή για όλους μας φάτνη μέρος των ηθών και των εθίμων του τόπου μας. Στον άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης, τον γνωστό και από το μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη ως «Ο φτωχούλης του Θεού», αποδίδεται η πρώτη ζωντανή φάτνη το 1223, ενώ μετά τους λατρευτικούς χώρους, στους οποίους στεγάστηκαν οι πρώτες τρισδιάστατες αναπαραστάσεις της ευαγγελικής αφήγησης των Χριστουγέννων, ήρθε και η σειρά των ιδιωτικών κατοικιών.
Στο σχολείο μας και στα πλαίσια των πολιτιστικών προγραμμάτων «Επιστημών και Τεχνών… Γεύσεις» (Υπεύθυνη : κ. Φουντούκη Μαρία) και «Άνεμος Λόγου στην Τέχνη και στην Παράδοση» (Υπεύθυνη: κ. Μαργαρώνη Ελένη), μέσα από μια στοχευμένη διαθεματική δράση βιωματικού χαρακτήρα σε συνεργασία με το Εργαστήριο Εικαστικών και την κα Μαυροειδή Ευαγγελία, οι μαθητές της Γλωσσικής Διδασκαλίας μετατράπηκαν για αρκετές διδακτικές ώρες σε αγιογράφους, συμμετέχοντας ατομικά και συλλογικά στον πανηγυρισμό του ουρανού και της γης αλλά και όλης της κτίσης προς τον Δημιουργό της.
Το σκοτεινό σπήλαιο της αμαρτίας του κόσμου φωτίζεται από τον Θεάνθρωπο και η Αγιοκατοίκητη φάτνη Του μετατρέπεται σε σημείο συνάντησης όλων των κοινωνικών τάξεων, άσημων και μορφωμένων, πένητων και πλουσίων, μεταφέροντας στην αγκαλιά του Θεού το «Δόξα εν υψίστοις» από όποιο στόμα και φωνή και αν προέρχεται, από όποια ύπαρξη κι αν ψάλλεται!
