Στα πλαίσια του Πολιτιστικού Προγράμματος με θέμα: «Η σφραγίδα του Θείου Λόγου στη γνώση και τη δημιουργία», υλοποιήθηκε διάκοσμος του σχολείου, με απώτερο στόχο την ψυχική εναρμόνιση των μαθητών και του προσωπικού με πινελιές διανθισμένες ενός ένδοξου παρελθόντος Ιστορίας και Τέχνης και με την προσδοκία να μεταμορφωθεί ο σχολικός χώρος σε περιβάλλον έμπνευσης και δημιουργίας, μέσα σε ένα πιο καλαίσθητο, ζεστό και ανθρώπινο σχολικό περιβάλλον.
Την ιδέα και την καλλιτεχνική επιμέλεια της φιλοτέχνησης είχε η Συντονίστρια του Προγράμματος κα Φουντούκη Μαρία με την πολύτιμη συμβολή της Διευθύντριας του Ε.Ε.Ε.ΕΚ. Φθιώτιδας κας Χουσιάδα Σταυρούλας. Τα εικαστικό θέμα, που επιλέχθηκε, αναδεικνύει διαχρονικές αξίες, όπως η αξία των γραμμάτων και το αγαθό της μόρφωσης, αλλά και η αγωνιώδης προσπάθεια για την επιβίωση της Ελληνικής Παιδείας, της Θρησκείας και της Εθνικής ταυτότητας, σε αντίξοες συνθήκες.
Ο πίνακας του Νικολάου Γύζη, γνωστός, σήμερα, ως “Το Κρυφό Σχολειό”, κατά πολλούς το σημαντικότερο επίτευγμα της Ελληνικής ζωγραφικής, συνεχίζει να συγκινεί, προκαλώντας έντονη συναισθηματική φόρτιση με την αφηγηματική του δύναμη.
Ο ήρωας της ιστορίας, ο ιεροδιδάσκαλος μιλάει με «λόγια μαγικά» και «προφητικά», μέσα σε τρεμάμενα κεριά, όνειρα, ψαλμούς και μελωδίες «ενός κόσμου άλλου». Δεν μεταδίδει απλώς γνώση, αλλά λειτουργεί ως φορέας μιας “άφθαρτης γνώσης” που συνδέεται με τα “πανάρχαια μεγαλεία”. Η διδασκαλία λαμβάνει χώρα σε μια υποβλητική ατμόσφαιρα με τρεμάμενα κεριά, ψαλμούς και όνειρα, δημιουργώντας μια αίσθηση μυσταγωγίας. Οι μελωδίες και τα λόγια παραπέμπουν σε μια άλλη, πνευματική διάσταση, μακριά από την πεζή πραγματικότητα της σκλαβιάς. Το σθένος του ιερωμένου δασκάλου σταματά το χρόνο, για λίγο, με το χέρι, για να μιλήσει στους μαθητές του για τον Χριστό και την Πατρίδα, να τους παρηγορήσει και να τους δώσει ελπίδα.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, λοιπόν, το αριστοτεχνικό αυτό δημιούργημα εφεξής, θα αποτυπώνει την εικαστική ταυτότητα του προαναφερθέντος Πολιτιστικού Προγράμματος, με την πίστη, ότι θα μετεξελιχθεί στην εικαστική ταυτότητα του σχολείου, η οποία θα ζει μεγαλόφωνα και θα συγκεντρώνει τις ψυχές σε μια κοινή κωδικοποιημένη και μαγική συνάντηση.
